Analiza stanu budowli

Najpierw prawidłowa diagnoza

W celu opracowania profesjonalnej analizy stanu obiektu należy dokładnie zbadać uszkodzenia budowlane stwierdzone na obiekcie i ująć je za pomocą technik pomiarowych. Najważniejsze jest aby określić bilans zawilgocenia i zasolenia oraz ocenić cechy specyficzne dla danego obiektu. Zebranie wyników różnych badań umożliwia zaproponowanie trwałej i opłacalnej technologii renowacji.

Na podstawie analizy stanu budowli można rozstrzygnąć, czy konieczne są izolacje poziome lub pionowe oraz czy izolacja pionowa powinna być lub musi być wykonana od wewnątrz czy od zewnątrz. Jaką metodę wykonania izolacji poziomej można zastosować. Poza tym określa się zabiegi uzupełniające.

Oprócz tego należy określić ewentualne zabiegi termoizolacyjne i zapewniające ochronę przed kondensacją wody.

Prawidłowe metody pobierania próbek

Rzetelne badania zakładają fachowe i ukierunkowane pobranie próbek. Cel i metoda badań określa ilość i rodzaj próbek. Przy tym ilość próbek musi uwzględniać różne formy uszkodzeń, różne materiały budowlane i różne elementy budowli. Aby uwzględnić niejednorodność materiału muru, próbki muszą cechować się wystarczającą wielkością. Wyniki badań uzyskane ze zbyt małych próbek względnie zbyt małych ilości próbek często istotnie odbiegają od reprezentatywnych wartości.

Jak najwięcej poprawnych

Aby określić stopień obciążenia wilgocią i solami w konstrukcyjnie jednolicie zbudowanym elemencie budowli przy wizualnie jednakowym obrazie uszkodzeń bada się z reguły pojedyncze próbki.

Próbki pobierane są na osiach pomiarowych, z różnych wysokości (profil wysokościowy) i różnych głębokości. Należy dokumentować rodzaj próbek i czas ich pobierania oraz panujące wtedy warunki klimatyczne. Miejsca pobrania próbek należy dokumentować dokładnie: położenie, kierunek i współrzędne miejsc pobrania (dane dotyczące wysokości i głębokości).

Parametry materiału nie mogą zmieniać się w wyniku pakowania, transportu i składowania próbek (np. wilgotność materiału należy utrzymać dzięki szczelnemu opakowaniu).

Bilans zawilgocenia

Zawartość wilgoci w materiale budowlanym (wilgoć pobierana) określana jest jedną z dwóch metod:

Metoda Darr'a
Próbki pobrane na budowie są suszone w suszarce szafkowej w temperaturze 105 °C aż do osiągnięcia stałej masy. Następnie określa się zawartość wilgoci za pomocą wzoru matematycznego.

Metoda CM (metoda karbidowa)
Metoda pośrednia, stosowana w celu określenia zawartości wilgoci w materiale budowlanym (wilgoć pobierana) bezpośrednio na miejscu. Zgodnie ze schematem reakcji tworzy się acetylen (C2H2) w ilości odpowiadającej wilgotności. Mierzona jest ilość wytworzonego gazu.

Badanie przyczyn

Obydwie metody nie ujawniają jeszcze przyczyn lub stopnia zawilgocenia.

Do tego potrzebne są inne dane pomiarowe i wielkości odniesienia:

  • Nasiąkliwość kapilarna
  • Wilgotność w stanie nasycenia
  • Nasiąkliwość higroskopijna
  • Wilgoć kondensacyjna

Maksymalna nasiąkliwość kapilarna
Ważnym parametrem jest maksymalna nasiąkliwość kapilarna. Jest to ilość wody, jaką maksymalnie może wchłonąć wysuszona próbka materiału budowlanego z powodu swojej porowatości względnie geometrii porów, przy składowaniu w wodzie, w wyniku transportu kapilarnego.

Maksymalna wilgotność /wilgotność w stanie nasycenia
Aby określić maksymalną wilgotność wypełnia się wodą pod ciśnieniem całkowitą przestrzeń porów.

Nasiąkliwość higroskopijna
Stopnie zawilgocenia nie pozwalają na żadne pewne konkluzje dotyczące przyczyn zawilgocenia. Nie jest możliwe wyraźne rozpoznanie, czy wilgoć
w fazie ciekłej jest transportowana w kapilarach czy też - przynajmniej częściowo - pobierana jest higroskopijnie z otaczającego powietrza. Przyporządkowanie jest tu możliwe tylko w wyniku zastosowania metody
wykluczającej: w jednym lub wielu miejscach mierzy się nasiąkliwość higroskopijną, w ten sposób, że wysuszone próbki materiału budowlanego składowane są przez dłuższy czas w stałej temperaturze w szafie
klimatycznej przy określonej wilgotności względnej powietrza.
Na podstawie zaobserwowanego przyrostu ciężaru określa się nasiąkliwość higroskopijną.

Wilgoć kondensacyjna
W pewnych przypadkach jako kolejną przyczynę zawilgocenia należy uwzględnić tworzenie się kondensatu. Jego wpływ można oszacować poprzez oznaczenie parametrów klimatu w pomieszczeniu (wilgotności względnej powietrza i jego temperatury), jak również temperatur powierzchni. Dokładne oceny możliwe są jednak tylko wówczas, gdy dane klimatyczne będą rejestrowane przez dłuższy okres czasu.