Elewacje tynkowe

Kompleksowa renowacja najpopularniejszego typu elewacji

Elewacja tynkowa to najpopularniejszy jej typ. Przyczyną  jest między innymi duża różnorodność barw i form. Tradycyjne tynki elewacyjne  produkowane są jako wiązane cementem tynki spodnie i nawierzchniowe z II grupy zapraw (tynki cementowo-wapienne).

Ponadto występują tynki termiozolacyjne, składającxe się z warstwy ocieplającego tynku podkładowegoi hydrofobowego, mineralnego tynku wierzchniego. Stosowane są one na litych ścianach średniej grubości i łączą dobrą izolacyjność termiczną z odpowiednimi właściwościami fizyczno-budowlanymi.


Proces starzenia się elewacji tynkowej przebiega na wiele sposobów. Na przykład zmiany meteorologiczne stanowią dla konstrukcji ściany ekstremalne obciążenie. Powstają rysy, szkody wodne i dochodzi do odspajania warstw elewacji aż do ich całkowitego oddzielenia. Szczególnie zagrożone są miejsca mniej nasłonecznione, przejścia między różnymi rodzajami materiałów, wystające fragmenty tynku, jak np. oboknia czy gzymsy, jak również powłoki malarskie o odbiegających parametrach rozszerzalności i działaniu uszczelniającym. Również deszcze i kondensat, pochłanianie i wytrącanie soli, jak również wzrost zawilgocenia działają na tynk niszcząco.

Aby zapobiec piaszczeniu, powstawaniu kraterów, rys i zbryleń tynku, Decydujące znaczenie dla wydłużenia trwałości tynku mają okapy dachów, ofasowania blacharskie, gzymsy, cokoły kamienne jak również regularność prac konserwacyjnych obejmujących między innymi powłoki malarskie.

1 Oczyszczenie powierzchni starego tynku
Jeśli stary tynk nie ma być odnawiany, a jedynie na nowo pomalowany, dla zapewnienia właściwej przyczepności nowej powłoki malarskiej do podłoża niezbędne jest jego oczyszczenie.

2 Usunięcie starego tynku
Jeśli stary tynk uległ znaczącym uszkodzeniom, to – jak przedstawiono tutaj na przykładzie – trzeba go całkowicie usunąć.

3 Wzmocnienie
Zanim rozpoczęte zostaną dalsze prace, zarówno tynk podkładowy jak i stary tynk muszą zostać wzmocnione. W normalnym przypadku można to zrobić używając środka Remmers Silikatfestiger, a w przypadku budowli cennych z historycznego punktu widzenia – KSE 300 E .

4 Wyrównanie i tynk podkładowy
Aby uzyskać tynk twardniejący bez rys, podłoże pod nim musi być w miarę możliwości równe. Nierówności i zagłębienia, jak na przykład otwarte spoiny, wyrównuje się za pomocą tynku podkładowego Remmers Grundputz, na który następnie nakłada się obrzutkę z zaprawy Vorspritzmörtel i ponownie tynk podkładowy Grundputz.

5 Naprawa rys
Uzależnione od rodzaju tynku rysy statyczne można zwykle zamknąć poprzez ich poszerzenie, zagruntowanie środkiem Tiefengrund i wypełnienie elastyczną szpachlówką Siliconharz-Spachtel .Rysy spowodowane przez podłoże pod tynkiem należy szeroko rozkuć, zagruntować środkiem Tiefengrund i zatynkowywać zaprawą Verbundmörtel z zatopioną w niej tkaniną wzmacniającą (konieczna konsultacja z konstruktorem).

6 Tynk wierzchni
Za pomocą tynków mineralnych Feinputz i Dekorputz L, które nadają się zarówno do aplikacji ręcznej, jak i z zastosowaniem odpowiednich agregatów tynkarskich, lub alternatywnie używając Siliconharzputz LA powierzchnia jest wyrównywana, a elewacji nadawany ostateczny wygląd.

7 Stiuk
Uszkodzone elementy sztukatorskie mogą być naprawiane na miejscu za pomocą zapraw Remmers Grob- i Feinzugmörtel, lub odlewane z użyciem Remmers Stuckmörteli następnie przytwierdzone w miejscu przeznaczenia.

8 Powłoka kryjąca lub lazura
Powłoka końcowa wykonywana jest z farb kryjących lub półkryjących. Do wyboru są albo otwarty na dyfuzję pary wodnej i jednocześnie hydrofobowy system farb silikonowych Remmers Siliconharzfarbe LA, albo Historic-Lasur, lub system farb krzemianowych Remmers Silikatfarbe D.